.یک صدا هر روز نام تو را در باد می خواند

ـ این پستو تقدیم می کنم به یه عزیز، به پاس تمام محبت هاش . . .

خوب ، خوب ، نازنین من

نام تو مرا همیشه مست می کند

بــهتر از شراب ...

بــهتر از تمام شعر های ناب ...

نام تو اگرچه بــهترین سرود زندگی ست

من تو را به خلوت خدائی خیال خود

بــهترین بــهترین من خطاب می کنم

" بــهترین بــهترین مــن "

پی نوشت ها :

- خیلی سخته نوشتن برای کسی که قلم پیش پاهاش تعظیم می کنه به همین خاطر از مشیری کمک گرفتم .

- نمی دونم خطاب به اون عزیز چی بگم ، چون واژه هائی که من میشناسم شایستگی تمجیدشو ندارن .

- این وبلاگ هنوز تعطیله و این پست فقط برای قدر دانی من از اون عزیزه . اگر دعوتی نبود از روی جسارت نبود .

" تـــولــدت مــبــارک کــیــانــوش مـهـربـان "

و شـايد آسمـان نيـز دروغ مي گوبد . . .

و روزي

پهنــاي آسمـان كه هميشه آبــي بوده ، هم

رنگ عوض مي كــند . . .

و آن روز مي فـهمي كه آسمـان نيز دورو ست . . .

و حتـي شايد ،

پشت ابـرهـاي زيبايش خنجري پنهان دارد

كسي چه مي داند ؟؟!!

بايــد منتظـر مـاند . . .

- - - - - - - - - - - -

دلــم ، پر می کشد برای پر کشیدن در هوایت

چشمانــم ، روی زمین سینه خیز می روند

تـــا ...

و قدم ها یــم ، بی اختیار

به دنبال چشمانــم و بـر رد گام هایـت

هم چنان مــی روند و ...

مـــی روند و ...

مـــی روند ...

دل

ضرب نامساوی می زند !!

یک پیشرفت در موسیقی ؟!

یا...

یک ابتدا

برای سکوتی همیشگی...

مجال من همین باشد

که پنهان عشق او ورزم

کنار و بوس و آغوشش

چه گویم ؟؟؟!!

چون ...

نخواهد شد .

و عشق

با سوت هیچ پاسبانی

توقف نمی کند ...

                                                 در برابرم دریا بودو دریا و دریا......! 

نمی خواهی بیائی ؟ نمیایی؟ می خواهی همین جا بمانی ؟

 دست مرا رها کرده ای ،مرا در پای این کوه ،در سر این راه ،تنها می گذاری؟

من بی تو چگونه بروم؟من بی تو راه رفتن نمی دانم؟ نمی توانم .

من کی بی تو یک گام برداشته ام؟ چرا مرا رها می کنی؟

مرا به خودم وا میگذاری؟

مرا به که می سپاری؟!!!

مرا...

زهره ی آن نیست

که نامت را

به زبان آرم

در تو می نگرم

و....

می میرم...

افسوس ما خوشبخت و آرامیم

افسوس ما دلتنگ و خاموشیم

خوشبخت زیرا دوست می داریم

دلتنگ زیرا عشق نفرینی است.

بنشین

زلف هایت نکند باد به یغما ببرد

و تو را با تب تزویر پریشان شکند

شاخه ی نازک دیدار من و تو این جاست

طلب آب مکن

رود این جا،شعر،دریا و الفبای چکیدن هر جا

تو فقط دستی باش که به آن شاخه نازک

آیه ای رسم کند

نکند خنده ی افسونگر باد

بزداید نم دستانت را

و بخشکد،گل وصلت،فردا

در آن هنگام

کفترها در آب شوره زاران دانه های آه چیدند

یکی خواهش کنان می خواهد از لبهای برکه

زندگی را

و دامان بلندش آب و خاک برکه را تا دوش می خندد

نگوئی؛

نگو برکه در آن هنگام سرود درد نوشیده است

نگو...